Historia Szkoły Podstawowej w Rozogach
Na Mazurach od czasów reformacji istniały szkoły kościelne z pastorem w roli nauczyciela, od XVII wieku ten stan zaczął zmieniać się i posadę nauczyciela zajmował diakon. Posada rektora – nauczyciela i organisty w Rozogach została prawdopodobnie utworzona wraz z powołaniem pierwszego pastora Martina Grabowiusa lub w niedługim czasie po 1670 roku. Kronika kościelna wspominała o rektorze dopiero w czasie pełnienia posługi religijnej przez pastora Raphaelo Skerlo (1691-1710), bez podawania jego imienia i nazwiska. Pierwszym znanym rektorem, wymienionym w kronice w 1720 roku był Knobbe. Na mocy królewskiego reskryptu z 1717 roku rodzice zostali zobowiązani do posyłania dzieci do szkoły. W szkole nauczano w języku polskim, podstawowym podręcznikiem była polska Biblia. Uczęszczały do niej dzieci w wieku 6-13 lat, aż nauczą się czytać i poznają naukę Chrystusa, aby móc przystąpić do konfirmacji po publicznie zdanym egzaminie.
W Rozogach w 1800 roku funkcjonowała szkoła jednoklasowa licząca 85 uczniów z jednym nauczycielem, w 1826 roku utworzono drugą, a w 1839 roku trzecią klasę. W połowie XIX wieku w Rozogach były trzy klasy i nauka odbywała się na dwie zmiany rano i po południu. Według danych z 16 kwietnia 1851 roku do klasy pierwszej przed południem uczęszczało 23 uczniów, po południu 40; do klasy drugiej rano 19 uczniów, po południu 38; i do klasy trzeciej rano 88, po południu 93. Pod koniec wieku XIX wieku w szkole w Rozogach liczba dzieci kształtowała się następująco: w 1885 roku – 411, w 1890 roku – 388, w 1895 roku – 426.
Istotnym problemem funkcjonowania szkoły była frekwencja uczniów, dlatego w 1828 roku wydano dwie instrukcje o frekwencji uczniów w szkole i o zarządach szkół, uzupełnione w 1831 roku przewidujące kary pieniężne dla rodziców nieposyłających dzieci do szkoły. W organizacji szkoły ważnym elementem była sprawa bezpośredniego nadzoru szkolnego sprawowanego przez inspektora szkolnego, którym był pastor. W szkole funkcjonowała rada szkolna, w skład której wchodził pastor jako inspektor szkolny, przedstawiciel króla, sołtys i dwóch ojców wybranych na 6 lat z całego obwodu szkolnego. Pierwszym rektorem pochodzącym z Rozóg był Mialki sprawujący swój urząd w latach 1909 – 1919.
Warunki lokalowe szkoły w XIX wieku nie odpowiadały potrzebom nauczania, w piśmie z 4 października 1804 roku pastor David Zieliński podjął starania o budowę nowego budynku szkolnego w Rozogach. Zakupiono nawet drzewo na budowę nowego budynku, lecz budowy nie rozpoczęto. Natomiast rozpoczęła się wieloletnia bezskuteczna wymiana pism w tej sprawie. Szkoła elementarna 1 stycznia 1897 roku została przekształcona w 6-klasową z 6 nauczycielami. Mieściła się ona w prywatnych domach: i tak I klasa u rektora, II klasa u organisty, a III w sąsiedztwie dzwonnicy, IV w budynku Otto Berneckera, pozostałe klasy w starym budynku szkoły, który znajdował się „za rzeką”. Gmina w Rozogach w dniu 17 grudnia 1891 roku kupiła od parafii plac po starym kościele za kwotę 1500 marek, na którym wybudowano nowy nowoczesny budynek szkoły z 3 mieszkaniami dla nieżonatych nauczycieli. Koszt budowy szkoły wyniósł 28500 marek. Uroczystość otwarcia i poświęcenia nowej szkoły odbyła się 1 października 1898 roku.
W Rozogach w XIX wieku istniały zakłady kształcące nauczycieli, pierwszym od 1826 roku była preparanda; tak nazywano kurs przygotowujący do nauki w seminarium nauczycielskim.W rejencji królewieckiej w 1826 roku radca szkolny Gustav Friedrich Dinter wyznaczył trzech nauczycieli, którzy poprowadziliby preparandy na Mazurach, jednym z nich był Johann Senff w Rozogach. Królewskie Prowincjonalne Kolegium Szkolne 16 października 1866 roku przekształciło preparandę w pomocnicze seminarium kształcenia ewangelickich nauczycieli do szkół mazurskich. Liczbę uczniów określono na 30, nauka miała trwać 3 lata, kierownikiem został Johann Ludwig Mahraum.
Seminarium otwarto 20 listopada 1866 roku. Obecni byli: radca szkolny Eduard Bock, superintendent szczycieński Friedrich Ludwig Riemer, liczni duchowni, urzędnicy ze Szczytna, (chociaż nie przyjechał landrat), nauczyciele z całego powiatu. Ceremonia rozpoczęła się o 1130 w budynku seminarium. Radca E.Bock, dyrektor J. L. Mahraun i superintendent F. L. Riemer wygłosili stosowne mowy, śpiewały chóry seminaryjny i szkolny. Jak stwierdzono „ludność mazurska przyjęła utworzenie zakładu z wielką radością”.
Wraz z założeniem seminarium powstała potrzeba istnienia szkoły ćwiczebnej, w której przyszli nauczyciele mogliby oglądać wzorcowe lekcje i sami je, w ramach zajęć prowadzić. Rozogi posiadały trzyklasową szkołę parafialną i postanowiono, że „szkołą ćwiczebną” będzie „polska klasa” oraz klasa niemieckojęzyczna. Wybrano te klasy, ponieważ chciano, aby seminarzyści wprawiali się w nauce w języku polskim. Poziom szkoły ćwiczebnej był bardzo niski, do niższej, utrakwistycznej klasy uczęszczało 32 dzieci polskich i 76 niemieckich. Ogólnie określono je jako „martwe i tępe”, przy czym polskie zdecydowanie ustępowały swoim niemieckim kolegom. Wśród polskich jedynie sześcioro umiało z trudnością czytać po niemiecku. Nie znały przypowieści biblijnych i pieśni kościelnych. Umiały liczyć jedynie do dziesięciu, ale wiele z nich nie potrafiło już dodawać w tym zakresie. Z powodu braku perspektyw dalszego rozwoju seminarium, oraz kształtowania się miejskiego charakteru Szczytna postanowiono tam przenieść zakład kształcenia nauczycieli. Umowę w sprawie przeniesienia seminarium z Rozóg do Szczytna kolegium szkolne, reprezentowane przez radcę Johanna Ottona Gawlicka, podpisało z magistratem szczycieńskim 18 lipca 1881 roku. Seminarium do Szczytna przeniesiono 1 października 1884 roku i uroczyście otwarto 22 października 1884 roku. Niezależnie od seminarium przez cały czas funkcjonowała także preparanda przygotowująca kandydatów dla potrzeb seminarium. W 1884 roku przeniesiono ją wraz z seminarium do Szczytna, następnie w 1899 roku – do Morąga. Seminarium wypuściło kilkuset nauczycieli, którzy zasilili szkolnictwo mazurskie, przyczyniając się do znacznej poprawy jego poziomu, co dało się zauważyć od końca lat osiemdziesiątych XIX wieku.
Rozogi zostały zajęte przez Armię Czerwoną 24 stycznia 1945 roku, wcześniej mieszkańcy opuścili miejscowość szukając ratunku w ucieczce na zachód, a budynek szkoły został spalony przez Rosjan.
Po przejęciu Prus Wschodnich przez państwo polskie, została tutaj zorganizowana polska szkoła przez powiatowego inspektora szkolnego Stanisława Żenczykowskiego. Pierwszą nauczycielką została Rajewska, która rozpoczęła pracę 1 września 1945 roku, lecz po dwóch miesiącach została zwolniona. Po niej również dwa miesiące pracowała nauczycielka Lipkówna, która przeniosła się do Świętajna, wskutek czego szkoła kilka miesięcy z powodu braku nauczycieli była nieczynna.
Władysław Helman 1 czerwca 1946 roku otrzymał nominację na kierownika Szkoły Podstawowej w Rozogach wydaną przez S. Żenczykowskiego. Warunki lokalowe i baza szkoły były w fatalnym stanie, posiadała ona 10 ławek, 2 stoły, 2 krzesła i połamaną tablicę. Szkoła mieściła się od 1945 roku w prywatnym budynku poniemieckim, w domu Bayera. W następnym roku szkolnym została donajęta druga izba w domu Mazura Olbrysia, oraz zaczęto remontować dom po żandarmerii niemieckiej, w którym urządzono jedną klasę i przedszkole. Wizytator okręgowy Hermanowicz 16 listopada 1947 roku wizytował szkołę, przyznał 100.000 zł nagrody na umeblowanie szkolne. Za tę kwotę zakupiono 4 tablice, 4 półbiurka, 4 krzesła i 42 ławki. Przy szkole została zorganizowana od 1 grudnia 1947 roku bursa dla uczniów. W miesiącach zimowych mieszkało w bursie 25 wychowanków, w miesiącach letnich 15. Koszty utrzymania w bursie opłacali częściowo wychowankowie, częściowo Kuratorium Okręgowego Szkolnictwa Olsztyńskiego, które przysyłało 100 zł miesięcznie na każdego wychowanka. Świetlica szkolna została otwarta 1 grudnia 1947 roku, zajęcia w niej odbywały się we wtorki, czwartki i soboty od 15:00 do 18:00 po południu. Bibliotekę z 86 tomami utworzono 1 października 1948 roku. W 1952 roku został wyremontowany dawny budynek szkolny, liczył on 7 dużych sal, kancelarię, pokój nauczycielski, na II piętrze znajduje się mieszkanie pokój z kuchnią, który zajmowała woźna szkoły, Stefania Dąbkowska. Pięć sal zajęto na klasy, jedną na pomoce naukowe, jedna stanowi salę rekreacyjną. W 1959 roku boisko i budynek szkolny został ogrodzony siatką. W szkole 12 stycznia 1960 roku odbyło się spotkanie z Karolem Małłkiem na temat historii Mazur, opowiedział również kilka gadek mazurskich w gwarze mazurskiej.
W latach 80. XX wieku rozpoczęto rozbudowę szkoły, 1 września 1990 roku oddano do użytku pierwszych 6 sal lekcyjnych, zostały tam przeniesione klasy I – III. Szkoła liczyła wówczas 258 uczniów (13 oddziałów). Kolejne skrzydło rozbudowanego budynku szkoły oddano do użytku 1 września 1996 roku, liczba sal lekcyjnych wzrosła do 14, liczba uczniów do 309. Od tego roku w szkole funkcjonuje stołówka szkolna. Modernizacja zakończyła się 1 września 2000 roku oddaniem do dyspozycji uczniów nowoczesnej pełnowymiarowej sali gimnastycznej, odbyła się wówczas w Rozogach Wojewódzka Inauguracja Roku Szkolnego w Województwie Warmińsko – Mazurskim, w której udział wzięli: metropolita warmiński abp Edmund Piszcz, Kurator Oświaty Ewa Roman, marszałek województwa Andrzej Ryński, wojewoda Zbigniew Babalski, posłowie i senatorowie oraz liczni zaproszeni goście. Reforma ministra Mirosława Handke 1 września 1999 roku przekształciła Szkołę Podstawową w Rozogach z 8 – klasowej w 6 – klasową.
W październiku 2002 roku szkoła przystąpiła do akcji „Szkoła z klasą” organizowanej przez „Gazetę Wyborczą” wraz z portalem gazeta.pl oraz Centrum Edukacji Obywatelskiej pod patronatem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Szkoła Podstawowa w Rozogach 10 października 2003 roku otrzymała certyfikat „Szkoła z klasą”, jako jedyna w Gminie Rozogi i w powiecie szczycieńskim.
W sobotę 22 kwietnia 2006 roku w Szkole Podstawowej w Rozogach odbyło się spotkanie absolwentów roczników 1946-1999, powodem była mijająca w roku szkolnym rocznica 60-lecia szkoły. Na zjazd przybyło około 150 absolwentów z Olsztyna, Ostrołęki, Szczytna i Warszawy oraz innych stron Polski. Wysłuchano informacji dyrektora Zbigniewa Kudrzyckiego dotyczącej tworzenia i działalności szkoły w minionych latach. Ważne wydarzenia z życia szkolnej społeczności udokumentowane zostały zdjęciami, które zakręciły łezkę w oku niejednemu absolwentowi. Chcieliśmy stworzyć okazję do refleksji, wzruszeń, a przede wszystkim powrócić do szkolnych przyjaźni – powiedziała polonistka Teresa Sikorska. Nie mieliśmy studiów, uczyliśmy tego, co dyrektor kazał. Na fizykę zbieraliśmy kamyki, szkiełka i inne rzeczy. O pomocach naukowych nie było mowy – wspominał lata 1946-1952 nauczyciel emeryt Stanisław Magdaleński.
W 30. rocznicę wyboru Karola Wojtyły na papieża, 16 października 2008 roku Szkoła Podstawowa w Rozogach otrzymała imię Jana Pawła II. W uroczystości udział wzięli: Jan Maścianica – Wicewojewoda Warmińsko – Mazurski, Jego Ekscelencja ks. abp dr Wojciech Ziemba Metropolita Warmiński, Małgorzata Bogdanowicz-Bartnikowska – Warmińsko-Mazurski Kurator Oświaty w Olsztynie, Jarosław Matłach – Starosta Powiatu Szczycieńskiego, Józef Zapert – Wójt Gminy Rozogi, Teresa Samsel – Przewodnicząca Rady Gminy w Rozogach oraz liczni zaproszeni goście. Została odsłonięta i poświęcona tablica pamiątkowa ku czci patrona. W trakcie uroczystości nastąpiło nadanie szkole sztandaru z wizerunkiem Jana Pawła II. Ufundowali go mieszkańcy Rozóg, w tym właściciele miejscowych firm.
Nauczyciele szkoły podstawowej od 1945 roku
wrzesień 1945 – nauczycielka Rajewska zaczyna pracę szkole, po dwóch miesiącach odchodzi ze szkoły
XI 1945 – I 1946 – nauczycielka Lipkówna, następnie przenosi się do Świętajna
II – V 1946 – szkoła zamknięta z powodu braku nauczycieli
1 VI 1946 – Władysław Helman zostaje kierownikiem Szkoły Podstawowej w Rozogach, przewodniczącym opieki rodzicielskiej jest Józef Niemczyk
1 IX 1946 – Irena Helman i Janina Walendziak rozpoczęły pracę
w szkole w wyremontowanym budynku po niemieckiej straży granicznej
1 IX 1947 – przybył Ryszard Strożek i szkoła liczyła 4 nauczycieli
1 IX 1948 – opuszcza szkołę Ryszard Strożek oraz Wiktoria Dębowska, zaś do szkoły przybyły: Halina Zawadzka i Irena Łużycka; dzieci w szkole uczy się 166
1 IX 1949 – odchodzą Halina Zawadzka i Irena Łużycka, przychodzi Henryka Łukasiewicz i Stanisław Magdaleński
1 IX 1950 – przychodzi Antonina Chudzik
1 IX 1951 – do Orżyn odchodzi Stanisław Magdaleński
1 IX 1952 – do użytku zostaje oddany wyremontowany budynek starej szkoły, odchodzi Antonina Kozłowska, przychodzą: Genowefa Ryblewska i Maria Lubka
1 IX 1954 – odchodzi Henryka Łukaszewska do Kwiatuszek, w szkole zaczyna pracować Teresa Podsiad i Gudelska (z Klonu)
22 XI 1954 – w szkole odbyło się spotkanie z Marią Zientarą – Malewską i Michałem Langowskim, wizyta wzbudziła dyskusję w środowisku nauczycielskim
1 IX 1955 – do szkoły przychodzi Franciszek Trzciński
4 XII 1955 – po długiej chorobie umiera kierownik i nauczycie Władysław Helman
1 IX 1957 – do szkoły przychodzi Tadeusz Dąbrowski, odeszła Ryblewska, pozostali nauczyciele to: Teresa Podsiad, Henryka Łukasiewicz, ludwik Zatryb, Irena Helman – kierownik szkoły
10 XII 1957 – zorganizowano przy szkole Uniwersytet Powszechny, na który uczęszczali dorośli – kierownikiem została Henryka Łukasiewicz
1 XI 1958 – do szkoły przychodzi Genowefa Kaczyńska (Gut)
1 XI 1959 – przy szkole powstała Szkoła Przysposobienia Rolniczego, przeniesiona z Wilamowa, kierownikiem zostaje Stanisław Magdaleński
12 I 1960 – odbyło się spotkanie z Karolem Małłkiem na temat historii Mazur, opowiedział kilka gadek mazurskich po mazursku
1 IX 1960 – Tadeusz Dąbrowski odchodzi do Wilamowa, a przychodzi Genowefa Dąbrowska, w szkole pracowali jeszcze: Irena Helman, Genowefa Kaczyńska, Henryka Łukasiewicz i Stanisław Magdaleński
1 IX 1961 – w szkole rozpoczyna pracę Henryk Dąbrowski
28 I 1963 – odszedł Stanisław Magdaleński do KP PZPR
3 VI 1963 – szkołę odwiedza Igor Newerly, który musiał się zatrzymać w Rozogach z powodu awarii samochodu
1 IX 1965 – do szkoły przychodzi Krystyna Kobus
1 VIII 1965 – zatrudniona zostaje sekretarka Alina Pszczółkowska
1 IX 1966 – w szkole zaczyna pracę Maria Szymańska i sekretarka Zofia Jabłonowska nauczyciele: Maria Kowalska, Krystyna Kobus, Henryk Dąbrowski, Irena Helman, Henryka Łukasiewicz
16 XII 1968 – w szkole odbyło się zebranie w związku z przystąpieniem do konkursu „konkurs 6 gromad”, festyn odbywa się 24 sierpnia 1969 r.
2 IX 1969 – pracę w szkole rozpoczyna Maria Januszczyk i Stanisław Gontarczyk, na emeryturę odchodzi Henryka Łukasiewicz
1 IX 1970 – na emeryturę odchodzi Irena Helman, kierownikiem szkoły został Tadeusz Dąbrowski; do pracy przybyła Alina Żuławska, w szkole pracują: Henryk Dąbrowski, Genowefa Dąbrowska, Genowefa Gut, Maria Szymańska, Krystyna Kobus, Maria Januszczyk, Alina Żurawska, Stanisław Gontarczyk, Zofia Jabłonowska – sekretarka, Stefania Dąbkowska – woźna, Maria Kąkol – sprzątaczka
1 IX 1971 – do szkoły przychodzi Jadwiga Pepłowska z Wilamowa, gdzie została zlikwidowana szkoła, odchodzi Alina Żurawska do Olszyn
1 IX 1972 – odchodzi Maria Szymańska do Chełmna, przychodzi Irena Zakrzewska
9 I 1973 – Tadeusz Dąbrowski zostaje dyrektorem gminnym
13 III 1974 – do Olszewki zostaje przeniesiona Irena Zakrzewska
2 IX 1974 – w szkole rozpoczyna pracę Roman Nowicki i Zofia Kisielewska
5 IV 1975 – odszedł Roman Nowicki, na jego miejsce zatrudniony został Nowotka Marek
1 IX 1975 – do szkoły przychodzi Zofia Kozon
1 IX 1976 – do szkoły w Rozogach przyszła Halina Zdunek wraz z uczniami kl.V-VI z Występu
12 XI 1976 – szkołę odwiedził I sekretarz ambasady ZSRR w PRL Kuzniecow
1 IX 1978 – Marian Ocipiński zaczyna pracę
20 VIII 1979 – pracę podjęli Anna Kobrzyńska i Danuta Rabionek oraz Waldemar Rabionek
1 IX 1980 – rozpoczyna pracę pracuje Andrzej Rangosz
1 IX 1982 – do szkoły przychodzą: Mariola Dąbrowska (Saulewicz), Bogdan Saulewicz, Teodor Bieńkowski
1 IX 1984 – dyrektorem szkoły zostaje Maria Zych, do szkoły przychodzi Jarosław Mrozek i Jolanta Mrozek
1 IX 1985 – skład Rady Pedagogicznej:
Zych Maria – dyrektor
Ocipiński Marian
Kozon Zofia
Kobus Krystyna
Saulewicz Bogdan
Mrozek Jarosław
Mrozek Jolanta
Rangosz Andrzej
Zdunek Halina
Rangosz Bożena – rozpoczynająca pracę w szkole
Gos Iwona – rozpoczynająca pracę w szkole
Piszczyk Maria – rozpoczynająca pracę w szkole
Deptuła Irena – (Kaczmarczyk) – rozpoczynająca pracę w szkole
Zarecka Iwona – rozpoczynająca pracę w szkole
1 XI 1985 – pracę rozpoczął Zbigniew Kudrzycki
1 XI 1986 – w szkole zaczyna pracę Leszek Kaczmarczyk
1 IX 1987 – do szkoły przychodzą Iwona Kudrzycka, Beata Wolff,
1989 – Waldemar Zyśk
1 IX 1990 r. Grażyna Zapert, Iwona Kaczmarczyk
1 IX 1990 r. Wioletta Żylińska-Zyśk, od 1 XII 1990 r. Janina Miłek
1 IX 1991 r. Izabela Bączek, Joanna Wasik, Marzena Ciemniewicz, Tadeusz Stańczuk
1 IX 1992 r. Anna Piórkowska, Anna Włodzimieruk, Alina Sawicka
1 IX 1993 r. Wiesława Dołęga – Dziczek, Krystyna Wiśniewska, Ewa Czerwińska od X 1993
1 IX 1994 r. Małgorzata Pawlak (Kaczyńska), Grażyna Wiśniewska, Barbara Wojciulewicz, ks. Józef Midura.
1 IX 1995 r. skład Rady Pedagogicznej:
Zbigniew Kudrzycki – dyrektor
Ewa Czerwińska
Halina Czyż
Wiesława Dołęga Dziczek
Anna Grzyb – od 1.09.1995 r.
Irena Kaczmarczyk
Iwona Kaczmarczyk
Zofia Kozon
Iwona Kudrzycka
Janina Miłek
ks. Józef Midura
Małgorzata Pawlak
Anna Piórkowska
Alina Sawicka
Joanna Wasik
Grażyna Wiśniewska
Krystyna Wiśniewska
Barbara Wojciulewicz
Beata Wolff
Grażyna Zapert
Halina Zdunek
Maria Zych
Waldemar Zyśk
Wioletta Żylińska – Zyśk
1 IX 1997 – do szkoły przychodzi Agnieszka Bieniasz
1 IX 1998 – pracę rozpoczynają: Aldona Kaczmarczyk i Teresa Sielska
1 IX 1999 – do szkoły przychodzą: Zofia Tańska, Mariola Saulewicz, Janina Łachacz, Alina Żarnoch, Beata Rolka (Garela), Małgorzata Madej
1 IX 2000 – pracę rozpoczyna Olga Trzcińska
1 IX 2001 – w szkole zaczynają pracować: ks. Józef Dziwik, Anita Dąbrowska, Bernadetta Zdunek, Agata Sochalska, Janina Nosek, Izabela Górska
1 IX 2002 – do szkoły przychodzą: Małgorzata Wichowska, Joanna Górska, Anna Lis
1 IX 2003 – pracę rozpoczynają: Marzena Murawska i Ewelina Płocharczyk
1 IX 2004 – w szkole pracują: Monika Mówińska, Agnieszka Murach
1 IX 2005 skład Rady Pedagogicznej:
Kudrzycki Zbigniew – dyrektor
Czerwińska Ewa
Kaczmarczyk Aldona
Kaczmarczyk Irena
Kaczmarczyk Iwona
Kaczyńska Małgorzata
Miłek Janina
Mówińska Monika
Nosek Janina
Piórkowska Anna
Sawicka Alina
Sikorska Teresa
Sochalska Agata
Wiśniewska Grażyna
Wiśniewska Krystyna
Wolff Beata
Zdunek Bernadetta
Żarnoch Alina
Żylińska – Zyśk Wioletta
1 IX 2007 do szkoły przychodzi Jowita Alicka
1 IX 2008 pracę rozpoczynają Julita Duda, Marzanna Świder, Agnieszka Olender
1 IX 2010 do szkoły przychodzi Hanna Wiśniewska
1 IX 2011 pracę rozpoczyna Adam Jastrzębski
1 IX 2013 do szkoły przychodzą Iwona Kudrzycak, Monika Dąbkowska, Jolanta Mamajek
1 XII 2014 Zbigniew Kudrzycki odchodzi ze szkoły. Obejmuje funkcję i stanowisko wójta Gminy Rozogi.
1 XII 2014 skład Rady Pedagogicznej:
Bernadetta Zdunek – dyrektor
Monika Dąbkowska
Irena Kaczmarczyk
Iwona Kaczmarczyk
Iwona Kudrzycka
Jolanta Mamajek
Janina Miłek
Justyna Polita
Agata Sochalska
Kamila Górniak-Stolarczyk
Grażyna Wiśniewska
Hanna Wiśniewska
Krystyna Wiśniewska
Beata Wolff
Alina Żarnoch
Wioletta Żylińska – Zyśk
1 IX 20216 pracę w szkole rozpoczyna Sylwia Bastek
1 IX 2017 w szkole pracują: Kamila Górniak-Stolarczyk, Małgorzata Madej, Justyna Polita, Halina Czyż, Lidia Lipka
1 IX 2018 do szkoły przychodzą: Anita Dąbrowska, Wiesława Dołęga-Dziczek, Mirosław Gotlib, Joanna Gibert, Eliza Herasimiuk, Aldona Kaczmarczyk, Piotr Radoch,
2019 pracę rozpoczyna Karolina Bromberek, Lilia Krasnopolska Maliszewska
1 IX 2021 pracę w szkole rozpoczyna Kamila Jachimczyk
1 IX 2024 do szkoły przychodzi Sylwia Więcek, Barbara Świder
1 IX 2025 skład Rady Pedagogicznej:
Zdunek Bernadetta – dyrektor
Górniak-Stolarczyk Kamila – wicedyrektor
Dąbrowska Anita
Głażewska Justyna, terapeuta, nauczuciel matematyki, wychowawca świetlicy – rozpoczynająca pracę w naszej szkole
Gotlib Mirosław
Herasimiuk Eliza
Jachimczyk Kamila
Kaczmarczyk Aldona
Kalińska Maja, psycholog– rozpoczynająca pracę w naszej szkole
Kudrzycka Iwona
Madej Małgorzata
Nicewicz Beata
Olender Agnieszka
Polita Justyna
Radoch Piotr
Siwik Ilona, pedagog– rozpoczynająca pracę w naszej szkole
Sochalska Agata
Świder Barbara
Więcek Sylwia
Wiśniewska Hanna
Żylińska-Zyśk Wioletta
